ناتاشا



تولستوی با آفریدن ناتاشا، شیرین ترین دختری را که در داستانهای خیالی آمده، خلق کرده است. هیچ چیز به اندازهء نشان دادن دختر جوانی که در عین حال هم دلربا و هم جالب توجه باشد، مشکل نیست. دختران جوانی که در سرگذشتهای خیالی آمده اند، معمولا یا بیفروغند (مثل آملیا در رمان "وانیتی فر") یا خودنما و فضل فروشند (مثل فانی در رمان "پارک منسفیلد") یا زیرکی بسیار نیم بندی دارند (مثل کونستنتیا دورهام در رمان "خودخواه") یا ساده لوح و احمقند (مثل دورا در رمان "دیوید کاپرفیلد"). عشوه گریها و لاس زدنهای این دخترها آنقدر ابلهانه است و خودشان آنقدر معصومند که از حد تصور خارج است.
[...]
ولی ناتاشا، یک دختر کاملا طبیعی است. او، شیرین و حساس و دوست داشتنی و خودرای و کودک رفتار و صاحب آرمانهای زنانه و تندخو و با محبت و لجوج و سرسخت و دمدمی مزاج و از هر لحاظ جذاب و گیراست. تولستوی زنان بسیاری آفریده و این زنها به نحو عجیبی با زندگی "جور" هستند، ولی هرگز زن دیگری که محبت خواننده را به اندازهء ناتاشا جلب کند خلق نکرده است.

برگرفته از:
دربارهء رمان و داستان کوتاه
سامرست موام